Władysław Szulc

wladyslaw-szulc Władysław  Szulc 

muzyk – multiinstrumentalista, kapelmistrz, kompozytor, kościerski pedagog i aranżer.

    Urodził się 7 marca 1901 r. w Zblewie na Kociewiu, jako syn Jana Szulca i Marty z domu Ramczykowskiej. Już w młodości wykazywał nieprzeciętne zdolności muzyczne. W latach 20. XX w. grał zawodowo w orkiestrach wojskowych. Nie ukończył żadnej szkoły muzycznej, jednak jego zdolności i silna osobowość w połączeniu z pracowitością dostrzeżone zostały przez lokalną społeczność, która powierzyła mu w tym czasie zadanie utworzenia i prowadzenia orkiestr dętych w Zblewie, Bydgoszczy, Serocku i Starogardzie.

      Po II wojnie światowej osiadł w Kościerzynie. Pracował tu w Polskich Kolejach Państwowych jako urzędnik. W kolejnych latach zaangażował się w animację kulturalną na terenie miasta, a w szczególności w rozwój amatorskiego ruchu muzycznego. W 1952 r. powierzono mu prowadzenie nowo powstałej orkiestry dętej przy Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” (SP), w której szeregach grało ok. 60 osób. Rok później założył orkiestrę mandolinistów i bandurzystów prezentującą wysoki poziom artystyczny o czym świadczył udział w koncertach w Warszawie, Białymstoku, Bydgoszczy i Gdańsku. Ten wieloosobowy zespół brał udział w ???? r. w przeglądzie ogólnopolskim w Kielcach, gdzie zajął II miejsce. Równocześnie prowadził także kwintet smyczkowy „Viola” oraz działającą później przy Powiatowym Domu Kultury Kaszubską Kapelę Ludową, popularyzującą kaszubski folklor muzyczny. Zdobywała ona uznanie nie tylko na wielu krajowych przeglądach, ale koncertowała również za granicą.

      W tym czasie, wraz z Lubomirem Szopińskim, współprowadził „Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Kaszubskiej” (ZPiTZK).  Pełnił w nim funkcję kierownika artystycznego orkiestry, równocześnie będąc częściowo kompozytorem oraz osobą odpowiedzialną za opracowanie muzyczne prezentowanego repertuaru . W 1955 r. ZPiTZK wziął udział w Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Ludowych we Wrocławiu, gdzie zajął II miejsce ulegając tylko Państwowemu Zespołowi Ludowemu Pieśni i Tańca „Mazowsze”.

        Po opuszczeniu Kościerzyny przez Lubomira Szopińskiego  w 1958 r. Władysław Szulc stał się niekwestionowanym liderem kultury muzycznej w mieście i powiecie.

        W 1966 r. z okazji X – lecia istnienia kościerskiego oddziału Zrzeszenia Kaszubsko – Pomorskiego i 1000 – lecia państwa polskiego współtworzy wraz z Andrzejem Oleckim i Teresą Roznerską (choreografia) oraz młodzieżą z Liceum Ogólnokształcącego i Liceum Pedagogicznego widowisko pt. „Moje Strony”. Inicjatywa ta stanowiła zaczątek działalności młodzieżowego Zespołu Pieśni i Tańca przy kościerskiej „Budowlance”. Od 1969 r. wraz z Marią Zulewską prowadzi także podobny zespół przy Technikum Ekonomicznym. Z jego bogatego doświadczenia korzystali i korzystają do dziś prowadzący amatorski ruch muzyczny przy Kościerskim Domu Kultury.

       W 1974 r. powstaje Kaszubski Zespół Pieśni i Tańca „KOŚCIERZYNA”, wśród którego konsultantów nie mogło zabraknąć również Władysława SzulcaW  oparciu o jego pomysły i przekazane Stanisławowi Kroskowskiemu materiały nutowe w 1978 r. została opracowana suita Kaszёbskô zôbawa” („Kaszubska zabawa”), którą Zespół wykonuje z powodzeniem do dnia dzisiejszego.

      Działał w ruchu muzycznym nieprzerwanie do 1975 r. Po przejściu na emeryturę nie zaprzestał jednak pracy twórczej komponując kolejne marsze i aranżując utwory, między innymi dla powstałej w 1977 r. przy ZSP Nr 1 w Kościerzynie Żeńskiej Orkiestry Dętej „Begama”.

       Władysław Szulc zadziwiał nieprzeciętnym talentem i pracowitością. Jako pedagog wymagał, ale potrafił także nauczyć. Dzięki temu wychował całą plejadę kościerskich muzyków, przyszłych pedagogów, dyrygentów i animatorów kultury, m.in. Kazimierza Plichtę, Jerzego Brzoskowskiego, Zygfryda Daszkowskiego, Antoniego Wenckiego, Józefa Derrę.

      Wartym zaznaczenia jest fakt ponad czterdziestokrotnego (?) uczestnictwa w pielgrzymce do Wejherowa, także jako kapelmistrz orkiestry towarzyszącej kościerskiej kompanii.

       Zmarł 23 września 1985 r. w wieku 84 lat. Pozostawił po sobie wielką ilość kompozycji i aranżacji, przeznaczonych zwłaszcza na orkiestry dęte. Pochowany został na kościerskim cmentarzu a w ostatniej drodze towarzyszyły mu niespotykane dotąd tłumy, a wśród nich po za rodziną szerokie rzesze muzyków, przyjaciół, sympatyków, znajomych z Kościerzyny, ościennych powiatów i Gdańska. Zgodnie z jego wolą podczas Mszy Św. i w kondukcie żałobnym grała orkiestra „Begama” żegnając go marszem żałobnym pt. „Komu bije dzwon” napisanym dla siebie na tę okoliczność.

(Tekst: Rajmund Knitter)